Allahu Zülcelâl bir ayeti kerimede şöyle buyurmuştur: “Çünkü nefis, daima kötülüğü emreder.” (Yusuf; 53) Nefis, düşmanların en tehlikeli ve zararlısı, tedavisi çok zor olanı ve insanı Allahu Zülcelal’in rızasına giden yoldan ayıran bir düşmandır. Nefis, insan ile Allahu Zülcelâl arasında karanlık bir perdedir.

Allah-u Zülcelal’in sayısız nimetleri içinde bize verdiği üç büyük nimet vardır. Birinci büyük nimeti: Bizlere iman nasip etmesidir. İkinci büyük nimeti; Bizleri Hz. Peygamber (Sallallahu Aleyhi Ve Sellem)’in ümmeti olarak yaratmasıdır. Hatta bazı peygamberler dahi: “Ya Rabbi! Keşke bizi de Muhammed (Sallallahu Aleyhi Ve Sellem)’in ümmeti olarak yaratsaydın.” diye münacaatta bulunmuşlardır. Cebrail (Aleyhisselam) dahi, Hz. Peygamber (Sallallahu Aleyhi Ve Sellem)’den şefaat talep etmiştir.

Bütün bu hazırlıklarını tamamlayan insanları işyerlerinde, okullarında veya farklı ortamlarda çeşitli uğraşılar beklemektedir. Bu uğraşlara gitmeden önce doğal olarak yemek yer. Yemeğe başlarken besmele ile başlanır. Eğer besmele unutulup yemek ortasında hatırlandığında şöyle denilir: "Bismillâhi evvelehu ve ahirehü" "Başında da sonunda da Allah'ın ismini anıyorum." (Beyhaki)

İnsan sabah uyanıp abdestini aldıktan sonra camiye gitmek için elbiselerini giyer. Elbiseler giyilirken besmele çekilmeli ve şu dua okunmalıdır: “Allâhümme lekelhamdü ente kesevtenihi es elüke hayrahu ve hayra mâ sunia lehu ve euzü bike min şerrihi ve şerri mâ sunia leh”

Eve Girince Okunacak Dua: "Allahümme inni es’elüke hayral mevleci ve hayral mahreci Bismillahi velecnâ, ve bismillahi haracnâ ve Alellâhi Rabbena tevekkelnâ" "Ey Allah'ım! Senden, girilen yerin de, çıkılan yerin de hayrını isterim. Allah'ın adıyla girdik, Allah'ın adıyla çıktık. Rabbimiz Allah'a (dayanıp) tevekkül ettik." (Ebu Davud)

İnsan sabah abdestini alıp elbiselerini giyindikten sonra, sabah namazını eda etmek için camiye gitmelidir. Camiye girerken salavat getirilip şu duanın okunması müstehaptır: Camiye girerken okunacak dua: "Eûzü billah’l-azîmi ve bivechihilkerîmi ve sultanihi’l-kadîmi mineşşeytanirracîm. Elhamdülillahi Allahümme salli ve sellim alâ muhammedin ve alâ âli muhammedin. Allahümmeğfirli zünûbi veftah lî ebvâbe rahmetike."

Her insan değişik iş sahibi olduğu için herkes helal rızık kazanmak için kendi işine göre, işe gitme hazırlığı yapar. Allahu Zülcelal ayet-i kerimede şöyle buyurmuştur: “Gündüzü de bir geçim zamanı yaptık.” (Nebe; 11) Hz. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem de hadis-i şerifte şöyle buyurmuştur: “Helal kazanç peşinde koşmak her müslüman üzerine vaciptir.” (Taberani)

Hz. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem hadis-i şerifte şöyle buyurmuştur: "Din, temizlik üzerine bina edilmiştir." (Taberani) Bu temizliklerin başında abdest gelmektedir. Abdest alan kimsenin kalbi saygı dolu olmalı, Rabbini ziyaret ettiğini, O'nun huzurunda olduğunu bilerek ona göre hareket etmelidir.

Hanefi mezhebine göre, ezanı işiten kimsenin, ezana icabet etmesi vacibtir. Şafii mezhebi ve Hanefi mezhebinde diğer bir kavle göre sünnettir. İmam-ı Suyuti de: “Kim ezan okunurda ona icabet etmezse onun akıbetinden korkulur.” demiştir. Onun için ezana icabet etmede büyük titizlik gösterilmelidir. Ezana icabet; ezan sözlerini tekrar etmek ile olur. Ancak: "Hayye ale's-Salâh" ve "Hayye ale'l-Felâh" sözlerini duyunca şöyle denilir: "La havle ve la kuvvete illa billahil aliyyil âzim"

İleri de tafsilatıyla anlatılacak olan mü’minin 24 saatinin özeti aşağıda maddeler halinde çıkarılmıştır. Herkes kendi konumuna ve durumuna göre (talebe, tüccar, işçi, esnaf, serbest meslek vs.) bu programı yerine getirmelidir.

Her konuda olduğu gibi Hz. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'in yaşantısı bizim için örnek olmalıdır. Çünkü O, gününü üçe bölerdi. Bir bölümünde namaz kılar, Kur’an-ı Kerim okur, zikir yapar ve diğer ibadetlerle meşgul olurdu. Bir bölümünde de ailesiyle ve gelen misafirlerle ilgilenir, onlara emr-i bilma'ruf ve nehy-i ani'l münker yapmak suretiyle onları irşad ederlerdi.

Her sene Rebiul Evvel ayının 12. günü, Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi vesellem’in doğum günü olması münasebetiyle, İslam âleminin her yerinde, Müslümanlar bu geceyi kutlarlar. Dini bir gereklilik olmaksızın; oruç tutarak, namaz kılarak, salâtu selâm getirerek, Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi vesellemi öven şiirler okuyarak ve O’nun siretini (hayatını) anlatarak, Hz. Resulullah’la sevinmek, İslam âleminde asırlardır süregelen bir gelenek halini almıştır.  Bu sene de Milâdî takvime göre, içinde bulunduğumuz 2010’senesinin 25 Şubat Perşembe gecesi, Mevlid Kandili’dir.

Tuvalete Girerken ve Çıkarken : Dinimiz temizliğe çok büyük bir önem vermiştir. Onun için Hz. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem bir hadis-i şerifte şöyle buyurmuştur: “Temizlenmek, imanın yarısıdır.” (Müslim) İnsan doğal olarak sabah uyandığında abdest almadan önce tuvalete gitmeye ihtiyaç duyabilir.

Bu programı her müslüman, bir öğrencinin günlük ders programına uyduğu gibi ehemmiyet göstererek uyar ve gününü hayırlı bir şekilde değerlendirirse, inşallah mahşer gününde mahzun ve perişan olmaz.

Sabah Uyandığında

Nefis haramlarla güçlenir.  Anlatıldığına göre, bir gün evliyalardan birinin yanına, sevdiği bir kimse gelip: — Efendim, nefis nedir? Diye sordu. Evliya:
— Nefis, bütün iyiliklerden süzülmüş, sadece kötülüklerin bulunduğu bir varlıktır, diye cevap verdi. Adam tekrar: — Gıdası nedir efendim? Diye sorunca, Evliya şöyle cevap verdi: — Haram ve günahlardır.

Ali İbn-i Ebu Talib kerremallahu veche şöyle buyurdu: “Nefsimle ben, koyun sürüsü ile çobanına benzeriz. Çoban, sürüyü hangi tarafa toplarsa diğer taraftan dağılır. Nefsinin azgınlıklarını terbiye eden, rahmet kefenine sarılarak, azizlerin toprağına defnedilir. Bunun aksine kalbin iyiliklerini öldüren kimse de lanetlenmiş kefene bürünerek, azap göreceği toprağa defnedilir.”

 Cüneydi Bağdadi kuddise sirruhu da şöyle buyurmuştur:  “Bir gün, teheccüt namazına kalkmıştım. Namaz kılmaya başladım. Fakat kendimde ne herhangi bir hal ve ne de diğer gecelerde almış olduğum tadı buldum. Uyumak istedim ama uyuyamadım, oturamadım. İçimden bir ses, sanki bana dışarı çıkmamı söyledi. Kalktım kapıyı açtım. Baktım ki yolun ortasında, elbisesine sarılı bir adam var. Adam kapının sesini duyunca, başını kaldırıp baktı ve beni görünce şöyle dedi:

İman, İslam binasının temelini oluşturmaktadır. İman olmadan hiçbir amel Allah katında makbul değildir. İslam'da ilk önce iman gelir. İman, her Müslümanın öncelikle sahip olması gereken bir özelliktir. Dolayısıyla Müslümanın en değerli varlığı imanıdır diyebiliriz. Çünkü insan, dünyada huzur ve saadete, ahirette ebedi mutluluğa ancak imanla kavuşabilir. Ancak, son nefese kadar imanı korumak ve ahirete bu imanla gitmek gerekir.

İman ve inanç çok önemli olduğu için Kur'an'da, Mekke döneminde inen ayetlere baktığımızda, tamamen inançla ilgili prensipleri açıkladığını görmekteyiz. Mekke döneminde hüküm ayetlerinin çok az olduğu, hükümle ilgili ayetlerin genellikle Medine'de inmeye başladığı görülmektedir.

İmanın sahih olmasının şartları nelerdir?  İmanın sahih olması için birtakım şartlar vardır ki bir insanın gerçek kurtuluşa erişebilmesi için mutlaka bu şartları yerine getirmesi gerekir.

İslam dininin sahih itikad esasları ilmihal kitaplarında "amentü" terimiyle ifade edilmektedir. Amentü kelimesi, sözlükte "inandım, iman ettim" anlamına gelirken, terim olarak ise, İslam dininin iman esaslarını kısa ve öz olarak ihtiva eden metni ifade etmek için kullanılmaktadır. Amentünün Arapça orijinal metni şu şekildedir:

İslamın getirmiş olduğu temel inanç esaslarındaki birtakım bilgisizlik, şüphe ve tereddütler insanların çeşitli itikadî sapmalar, hatalar ve günahlara düşmesine sebep olmaktadır. Evet, günümüzde bazı itikadî bid'atler vardır ki insanın tevhid inancından sapması ve dalalet ehlinden olmasına neden olmaktadır. Hatta bazı bid'atler de vardır ki insanı küfre ve şirke sokmaktadır. İşte bu tür bid'atler çok tehlikeli olup bu bid'atlerden mutlaka sakınılması ve bunların terk edilmesi gerekir.

İnsan abdestini ve giyimini tamamladık-tan sonra sabah namazını cemaatle eda etmek için evinden çıkar. Evinden çıkarken dua etmeyi ihmal etmez. Nitekim Ümmü Seleme radıyallahu anha’nın rivayet ettiğine göre, Hz. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem hane-i saadetinden çıkarken şöyle dua ederdi: